กลับมาผจญภัย : ทะเลกรุงเทพ
เชียงใหม่ : วันที่ 3-5
เชียงใหม่ : วันที่ 2
การเดินทางอันทรหด: เชียงใหม่ 12 ชั่วโมง
แผนลี้ภัยน้ำท่วม
เด็กมีปัญหา
เพราะรัก...จึงห่วงใย
อัพเดทชีวิตช่วงน้ำท่วม
เพราะห่วงใย
เพื่อน...มิตรภาพดีๆที่ไม่เคยเปลี่ยน
เมื่อความหวังดี...ไม่มีค่า
"กลัว" หรือ "กล้า"
ภารกิจเร่งด่วนที่เต็มใจเป็นอย่างยิ่ง
วันธรรมดาที่ไม่ธรรมดา
"ใช่" กับ "ถูกใจ"
"คิดถึง...ห่วงใย"
อีกหนึ่งบททดสอบของความรัก
"แมวเก้าชีวิต...คน...กี่ชีวิตกันนะ?"
วันดีๆ ที่มีกัน
“แอบมองหน้า...ยามหลับ”
"รัก"
คนไกลบ้าน
เปิ่น เซ่อ อีกแล้วเรา
ลองทบทวน
บุคลิกสาวราศีมังกร
"คนบางคน"
Forgive but not forget
สายด่วน...กลางดึก
กลางดึกของคืนวันแม่
อัพรายเดือนเลยล่ะกัน
ใจน้อย...น้อยใจ
“ซุ่มซ่ามจนหัวแตก : แย่กว่านี้มีอีกมั้ย??”
อัพเดทชีวิตรายสัปดาห์
ความสุขของคนธรรมดา
ห่วงใย...เกินไปหรือเปล่า???
"ชีวิตเกิดมามีค่า ถ้าคุณเกิดมาเพื่อให้"
การรอคอยกับรอยน้ำตา
ช่วยด้วย......เสียงนู๋หาย!!!
กับวันอันอบอุ่น






“แอบมองหน้า...ยามหลับ”

 

การได้อยู่กับคนที่รัก

เวลาสักเท่าไหร่ก็ไม่เคยพอ

ต่างกับคนที่ไม่ชอบ

แค่นาทีเดียวก็เกินจะทน!!

 

******************

 

07.37 น.

โทรศัพท์ส่งเสียงดังขึ้น

หน้าจอโชว์เบอร์และชื่อที่เห็นแล้วดีใจทุกที

คุยกันไม่กี่คำ..แต่ก็ทำให้เช้านี้สดใสขึ้นทันตา

ทำงานบ้านไป...ฮัมเพลงไป...มีความสุข

 

สักพักเจ้าของเสียงก็มาถึง

หิ้วโจ๊ก...ข้าวเหนียว...และกึ๋นไก่ปิ้งมาฝาก

ไม่เจอหน้าหลายวัน...แอบสังเกตสังกานิดหน่อย

หน้าตาสดใสขึ้น..ผิวที่ขาวอยู่แล้ว..พอใส่เสื้อกล้ามยิ่งเห็นชัดจนอิจฉา...

แอบคิดในใจ “ผู้ชายอะไร...ผิวขาวชะมัด”

ผมสั้นกว่าครั้งที่เจอคราวก่อน

“แฟนเราก็หล่อนะเนี่ย”
แต่แอบชมในใจนะ...ไม่บอกหรอกเดี๋ยวเหลิงแย่...คิคิ

 

มาถึงเจ้าเอ๋ก็วุ่นๆกับการซักผ้า..ตากผ้า

ปล่อยให้จัดการกับมื้อเช้าเอง....

หลังจากโจ๊ก 1 ชามหมดไปก็เปิดโน้ตบุ๊คทำงาน...

 

ส่วนเจ้าเอ๋หลังจากเสร็จจากงานบ้าน

อาบน้ำอาบท่าเสร็จ...กินโจ๊กเรียบร้อย

ก็ไปนั่งจุ้มปุ๊กดูพ่อหมีทำงาน...

ก่อนจะกระดึ๊บ...กระดึ๊บไปดูหน้าจอ

ถามนู่นถามนี่สักพักก็เอกขเนกอ่านหนังสือ

 

อ่านจบ...คนนั่งทำงานก็ยังจดจ่อกับงาน

คนนั่งมองก็ไม่รู้จะช่วยอะไร

ว่าแล้วก็หยิบไอโฟนพ่อหมีมานั่งเล่นเกม

ก็ยังไม่วายเป็นเจ้าหนูจำไม...

“ตัวเองๆ ทำไมบางเกมมันเล่นไม่ได้อ่ะ”

 

เจ้าของเครื่องละมือจากงานมาดู

สักพักก็บอก “เอาไอ้นี่ไปเล่นไป”

แล้วก็หยิบไอแพด 2 มาให้แทน

 

เล่นๆ ไปสักพักเริ่มป่วนอีก

“แล้วต่อเน็ตยังไงอ่ะ”

คนนั่งทำงานก็ละมือมาจัดการต่ออินเตอร์เน็ตให้เรียบร้อย

คราวนี้นั่งดูคลิปสัตว์น่ารักๆ สะใจเลย

นั่งหัวเราะคนเดียวเป็นระยะๆ

คนนั่งทำงานส่งเสียงมา “เบาเสียงหน่อย”

เอ่อ...จะให้เบาเสียงหัวเราะหรือเสียงคลิปอ่ะ??
อันนี้แอบนึกในใจแต่ไม่กล้าพูดกลัวโดนเขกกบาล...คิคิ

คนขยันทำงานก็ทำไป

อีกคนก็เล่นเกม ดูคลิป ดูนู่นดูนี่ไปตามประสา...

 

 

พักสายตาจากงานก็เริ่มดุเจ้าเอ๋ต่อ

ก็เรื่องที่ชอบคิดมาก...แล้วก็เรื่องงานนี่ล่ะ

รู้ว่าเป็นห่วง...รู้ตัวเสมอว่าทำให้ห่วง

แต่ก็อยากให้แสดงออกมาบ้างอยู่ดี

 

ชอบให้พ่อหมีดุ...
เพราะนั่นแสดงว่าพ่อหมียังเหมือนเดิม...ยังรัก...ยังห่วงใยกัน

จะว่าไปก็เหมือนคนโรคจิตเนอะ...
มีแต่คนเขาอยากให้ชมแต่นี่อยากให้บ่น...ให้ดุ คิคิ

 

บ่นเสร็จก็กลับมานั่งทำงานต่อ

ตกสี่โมงกว่าๆ คนทำงานสงสัยจะเหนื่อย

ละมือจากงานเริ่มหามุมส่วนตัว

เจ้าเอ๋ดูหนังจบหันไปมองปรากฎว่าหลับไปซะแล้ว....

 

 

เลยหันไปมองอย่างจริงจังมากขึ้น

ตอนไม่หลับไม่กล้าจ้องมากเดี๋ยวถามนู่นถามนี่....
ตอบไม่ถูกเสียฟอร์มหมด

มองหน้าคนหลับ...เวลานอนนี่ก็ดูน่ารักแฮะ

เหมือนเด็กซนๆ หมดพิษสง

ยิ่งมองก็ยิ่งรัก...
เจ้าตัวจะรู้บ้างมั้ยนะว่าเรารักเค้ามากแค่ไหน...

มองไปรู้สึกตื้นตันใจ...ดีใจ...
ที่วันนี้เรายังอยู่ด้วยกัน...ยังมีเค้าอยู่ข้างๆ

 

อยากหอมแก้ม...
แต่ก็ว่าจะรบกวนคนหลับ

เลยได้แต่สงสายตาด้วยความรักไปหอมแทน

 

 

**********************

 

ขอบคุณโชคชะตาที่ทำให้เรามาเจอกัน

ได้รักกัน...ได้อยู่ด้วยกัน

ขอให้เป็นแบบนี้ตลอดไปด้วยเถิด!!

 

************************

 

     Share

<< "รัก"วันดีๆ ที่มีกัน >>

Posted on Sat 1 Oct 2011 20:27

Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh