เสียงจากคนไกล : ความห่วงใยที่นานแค่ไหนก็ไม่มีวันจาง
ผจญภัยทะเลกรุงเทพฯ : ภาคที่ 3
ผจญภัยทะเลกรุงเทพฯ ภาคที่ 2
กลับมาผจญภัย : ทะเลกรุงเทพ
เชียงใหม่ : วันที่ 3-5
เชียงใหม่ : วันที่ 2
การเดินทางอันทรหด: เชียงใหม่ 12 ชั่วโมง
แผนลี้ภัยน้ำท่วม
เด็กมีปัญหา
เพราะรัก...จึงห่วงใย
อัพเดทชีวิตช่วงน้ำท่วม
เพราะห่วงใย
เพื่อน...มิตรภาพดีๆที่ไม่เคยเปลี่ยน
เมื่อความหวังดี...ไม่มีค่า
"กลัว" หรือ "กล้า"
ภารกิจเร่งด่วนที่เต็มใจเป็นอย่างยิ่ง
วันธรรมดาที่ไม่ธรรมดา
"ใช่" กับ "ถูกใจ"
"คิดถึง...ห่วงใย"
อีกหนึ่งบททดสอบของความรัก
"แมวเก้าชีวิต...คน...กี่ชีวิตกันนะ?"
วันดีๆ ที่มีกัน
“แอบมองหน้า...ยามหลับ”
"รัก"
คนไกลบ้าน
เปิ่น เซ่อ อีกแล้วเรา
ลองทบทวน
บุคลิกสาวราศีมังกร
"คนบางคน"
Forgive but not forget
สายด่วน...กลางดึก
กลางดึกของคืนวันแม่
อัพรายเดือนเลยล่ะกัน
ใจน้อย...น้อยใจ
“ซุ่มซ่ามจนหัวแตก : แย่กว่านี้มีอีกมั้ย??”
อัพเดทชีวิตรายสัปดาห์
ความสุขของคนธรรมดา
ห่วงใย...เกินไปหรือเปล่า???
"ชีวิตเกิดมามีค่า ถ้าคุณเกิดมาเพื่อให้"






อีกหนึ่งบททดสอบของความรัก

 

คนบนฟ้าช่างขยันทำงานกันจัง

พระพิรุณก็ขยันทำงาน...

จนน้ำท่วมไปทั่วทุกแห่ง

สงสัยเทวดาและเทพเจ้าต้องการทดสอบมนุษย์เนอะ

ขยันส่งแบบทดสอบมาให้ทำกันไม่เว้นวัน

เทพีวีนัสก็ไม่น้อยหน้า...

ส่งบททดสอบมาให้พิสูจน์ความรัก...

ความซื่อสัตย์...ความภักดีต่อความรักอยู่บ่อยๆ

 

************************

 

3 ตุลาคม 2554

ทุกวันจันทร์ต้องแต่งเครื่องแบบของกรมมาทำงาน...
วันก่อนนู้นถูกทักว่าเป็น “ยาม”

พอวันนี้เจอ กกต.ที่อยู่หอพักเดียวกันแซว

“ไม่ค่อยอยู่ห้อง...ไปจับไม้พยุงเหรอครับ?”

วันนี้เลื่อนขั้นมาเป็น “เจ้าหน้าที่ป่าไม้”

เอากันเข้าไป...แซวกันเข้าไป 5555

 

ตอนเย็นก่อนกลับบ้านนั่งถกกับ ผอ. เรื่องตรากระทรวง ICT
เรื่องเทวดาสีเขียวมือหนึ่งถือพระคัมภีร์
มืออีกด้านหนึ่งถือพระขรรค์...
ว่ามันสื่อถึงกระทรวงนี้ตรงไหน?

พูดเล่นๆ กับ ผอ. ไปว่า
ถ้าจะให้สื่อสงสัยเทวดาต้องถือไอแพดกับไอโฟนแล้วล่ะ..
ฮ่าๆๆ ก็ว่ากันไปนู่น

 

เลิกงานเดินกลับหอตามปกติ

ระหว่างทางลัดมาลานจอดรถมีผู้ชายคนหนึ่งเดินนำหน้า....

กำลังจะเดินแซงไป...ฝ่ายนู้นเดินมาชวนคุย

ก็ถามเรื่องเครื่องแบบและหน่วยงานที่ทำอยู่

และแนะนำตัวเองว่าอยู่ศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติ...
กระทรวง
ICT

เข้าทางเรื่องที่คุยกับ ผอ.
เลยถือโอกาสถามซะเลย...
คนในกระทรวงเองก็ขำ ตอบคำถามแบบงงๆ
(เอ่อ..มันเคยสังเกตตรากระทรวงมั้ยเนี่ย??)

ก็คุยกันไปตามประสาของหน่วยงานที่เคยทำงานร่วมกัน...
ก่อนจะแยกย้ายกันกลับอีกฝ่ายก็ขอเบอร์ไว้
บอกว่าจะประสานงานเรื่องส่งคนของเขามาเรียนดำน้ำ...

ก็ให้ไปตามประสาซื่อ...
ทำหน้าที่เหมือน
PR ของสำนักอยู่แล้วไม่ได้คิดอะไร...
และดูเหมือนอีกฝ่ายก็คุยเรื่องงานมากกว่า

กลับมาถึงห้องสักพัก sms เข้ามา

“ดูเหนื่อยๆ นะครับ ดูแลตัวเองด้วย

หรือจะให้เทคแคร์ก็ได้นะครับ”

เอาแล้วไงล่ะ...ดูท่าทางจะมาขายขนมจีบอีกคนแล้วมั้งเนี่ย...เฮ้อ!!

 

***********************

 

เที่ยงของวันต่อมาโทรมาชวนไปกินข้าวพร้อมกัน...
เอาแล้วไงล่ะ...ซื่อบื้อนักเรานี่

แต่ก็ไม่ได้ไปหรอกนะ...ไปกับก๊วนเราอยู่แล้ว

สงสัยถ้าเป็นแบบนี้คงต้องคุยกันตรงๆแล้วล่ะ

ไม่งั้นก็มองหน้ากันไม่สนิทหรอก

ทำไมน๊า...ผู้หญิงผู้ชายจะเป็นเพื่อนกันบ้างไม่ได้หรือไง...
พอคุยกับใครชอบคิดไปไกลซะทุกที...ชักเซ็งล่ะ

 

แซวพี่ปุ๋มว่า...พี่ปุ๋มเอาเทพองค์ไหนมาฝากจากเมืองจีนเนี่ย...

หลังจากได้มารู้สึกว่าจะมีแต่คนเข้ามาหาแบบนี้อ่ะ...

 

************************

 

หรือคนบนฟ้ากำลังทดสอบจิตใจอยู่

ว่ามั่นคงต่อความรักมากแค่ไหน

ถ้าเป็นอย่างนั้นก็รอดูไปเถอะค่ะ

ว่าคนตัวเล็กๆ คนนี้ “รัก” คนตัวโตคนนั้นมาก...

และจะพิสูจน์ให้เห็นว่า

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น...

คนตัวเล็กๆ คนนี้จะไม่มีวันนอกใจเด็ดขาด

“รักแล้วรักเลย...และจะรักตลอดไปจนกว่าจะสิ้นลมหายใจ”

 

“อย่ากังวลไปเลยที่รัก

คนรัก...คนนี้ไม่ไปไหน

รักแล้ว..จะรักตลอดไป

ขอมอบหัวใจ...เพียงเธอ”

 

*******************

 

     Share

<< "แมวเก้าชีวิต...คน...กี่ชีวิตกันนะ?""คิดถึง...ห่วงใย" >>

Posted on Wed 5 Oct 2011 20:23

Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh