พัฒนาการของความรัก
เคยคิดถึงกัน...หรือเปล่า??
กลับจากเดินสาย...เหนื่อยมากมายทริปนี้
วันธรรมดาๆ ที่มีความสุขอีกวัน
คงเพราะใจ...คิดถึงกัน
ทุกการเดินทาง...คือการเรียนรู้ : ตราด จันทบุรี II
ทุกการเดินทาง...คือการเรียนรู้ : ตราด จันทบุรี
ป่วยอีกจนได้
"_"
อบรมเขียนโครงการ @ เชียงใหม่
เชียงใหม่วันที่สอง...อบรมมหาโหด
วันแรงงาน...เดินทางสู่เชียงใหม่
เมื่อเรื่องราวบางอย่างมาสะกิดใจให้หยุดคิด
วันธรรมดา...ที่แสนพิเศษ
ยลตลาดน้ำหัวหิน
เพราะรัก...มีทั้งสุขและทุกข์
อบอุ่น...กับคนรู้ใจ
ทำงานแล้วเหรอเนี่ย??
เวลาดีๆ...อีกวัน
กลับสู่ กทม. & หมั่นไส้ แต่สุดท้ายก็อดห่วงไม่ได้
คำถามที่ลำบากใจจะตอบ
นอนขี้เกียจอีกวัน
ขอบคุณ...ทุกความห่วงใย
ออนทัวร์สู่กระบี่...กลับบ้านเรา
มิตรภาพที่ไม่มีวันจาง
ออนทัวร์สู่หาดใหญ่
ความในใจ...วันฝนตก
ดีใจ...เหงา..น้อยใจ...อะไรกันนักนะ
ความสูขเล็กๆระหว่างการทำงาน
น่าเบื่อหน่าย...
วันหยุดแสนอบอุ่น
คืนสู่เหย้าชาวจิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์การ มจพ. ครั้งที่ 5
"เหนื่อยกาย...ไม่เท่าเหนื่อยใจ"
"ส่งกำลังใจ...ให้คนป่วย"
"ความรักทำให้เรายิ้มได้"
วันหยุดกับคนรู้ใจ...สุขใดจะเทียบเท่า
ของขวัญ...ส่งถึงมือผู้รับแล้ว
"วันสำคัญ...ของคนสำคัญ"
"ปัญหาของคนรอบข้าง...ทำให้หยุดคิด"






กลับสู่ กทม. & หมั่นไส้ แต่สุดท้ายก็อดห่วงไม่ได้

 

ถ้ารู้จักพูดให้น้อยลงบ้าง

เรื่องที่จะทำให้บาดหมางกับใครก็ไม่มี

ถ้าพูดแต่น้อย...ความผิดพลาดก็น้อย

คนที่พูดมากอยู่เป็นนิตย์

ย่อมเผลอพูดปดเข้าสักวันหนึ่ง

ย่อมเผลอพูดคำหยาบ...พูดเพ้อเจ้อ

พูดยุให้เขาแตกกัน

เมื่อมีชีวิตย่อมตกต่ำถดถอย

เมื่อสิ้นชีวิตก็มีแต่จะตกนรกหมกไหม้

 

พลังใจ พลังชีวิต โดย : ปัณณวัฒน์

**********************

 

 

14 เมษายน 2555

 

วันนี้อยู่บ้านเป็นวันสุดท้ายของวันหยุดนี้

เช้าก็นั่งเล่น นอนเล่น

 

เตรียมเก็บของใส่เป้ใบโปรด

ยัดกะปิลงกระปุกเอากลับ กทม.

ชอบกะปิที่บ้าน กุ้งเยอะดี

ทำน้ำพริกก็อร่อย ทำกับข้าวก็ดี

ไม่เค็มอย่างทางตะวันออก

 

 

 

เที่ยงกว่าพี่ชายแวะเข้ามาที่บ้าน

นั่งคุยกับแม่

เลียบๆ เคียงๆ ถามว่า

พี่สาวทะเลาะกับพี่เขยหรือเปล่า

เพราะพี่เขยบ่นแปลกๆ

เหมือนจะพาหลานหนีไปงั้นแหล่ะ

 

 

 

แม่ก็บอกว่าไม่รู้หรอก

ก็เห็นคุยกันดี

ถ้าจะมีก็คงเรื่องที่พี่ขี้บ่นนั่นแหล่ะ

บ่นได้ทุกเรื่อง...

บางเรื่องจบไปแล้วก็ไม่ยอมจบ

ขุดคุ้ยมาบ่นมาด่าอยู่นั่นแหล่ะ

 

 

 

พี่ชายก็บ่นว่าทำไมไม่รู้จักปรับปรุงบ้าง

กี่ครั้งแล้วที่ไม่มีใครเขาทนได้

มีแต่คนหนีหน้าไปหมด

ไม่เคยมาทบทวนเลยรึไง?

 

 

*********************

 

 

ได้แต่ฟัง...และคิดตาม

เห็นด้วยกับที่พี่ชายพูด

หลายครั้งที่เกิดเหตุการณ์คล้ายๆ กัน

แต่พี่ไม่เคยได้กลับมาคิดว่าเพราะอะไร

มัวแต่โทษคนอื่นจนลืมย้อนดูตัวเอง

ว่าเหตุผลจริงๆ มันคืออะไร

 

 

 

จะว่าไปก็อดนึกสงสารไม่ได้

ถ้าพี่เขยหอบหลานหนีไปจริงๆ พี่จะเป็นยังไง

จะอยู่อย่างไร

จะคิดอะไรได้บ้างหรือเปล่า?

 

 

 

*****************************

 

 

ห้าโมงกว่าได้เวลามารอรถทัวร์กลับ กทม.

ระหว่างทางก็คุยกับแม่เรื่องพี่สาว

อาจจะทะเลาะกันบ่อย

หมั่นไส้หลายๆ เรื่อง

แต่พอคิดว่าถ้าเกิดเหตุการณ์แบบนั้นจริงๆ

ก็อดสงสารพี่สาวไม่ได้

 

 

 

ระหว่างทางความรู้สึกนี้ก็ยังตามมารบกวนเป็นระยะ

รู้สึกหดหู่ยังไงไม่รู้

นี่ละมั้งที่เขาว่า

เลือดยังไงก็ตัดไม่ขาด

ทะเลาะกันแทบตาย

สุดท้ายก้มานั่งห่วงใยอยู่ดี

 

 

 

***********************

 

 

สุดท้ายก็ได้แต่ทำใจ

กรรมใครก็กรรมมัน

เรื่องบางเรื่องเตือนได้...

แต่เหตุการณ์จะเป็นอย่างไรก็ขึ้นอยู่กับตัวเขาเองด้วย.

 

 

 

*******************

     Share

<< คำถามที่ลำบากใจจะตอบเวลาดีๆ...อีกวัน >>

Posted on Wed 18 Apr 2012 20:52

Comment
Very true! Makes a change to see sonemoe spell it out like that. :)
Amani   
Fri 22 Nov 2013 19:41 [4]
 

Umm, are you really just giving this info out for nonthig?
Len   
Thu 21 Nov 2013 5:50 [3]
 

AFAIC th'tas the best answer so far!
Laura   
Thu 21 Nov 2013 5:02 [2]
 

Ppl like you get all the brasin. I just get to say thanks for he answer.
Weiping   
Wed 20 Nov 2013 11:19 [1]
 


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh