ความพยายาม...ใกล้จะเป็นจริง
ก็แค่...ประหลาดใจ
ศุกร์ 13 : วันสุข
ลงสนาม...ตามหาความฝัน...อีกครั้ง!
"มิตรภาพ...ไม่มีวันจืดจาง"
วันธรรมดา...ที่ไม่ธรรมดา
อยากหยุดเวลา
หลับให้สบายเถอะนะ...หลานน้า
ฤาว่า...คนดีไม่มีที่อยู่??
พัฒนาการของความรัก
เคยคิดถึงกัน...หรือเปล่า??
กลับจากเดินสาย...เหนื่อยมากมายทริปนี้
วันธรรมดาๆ ที่มีความสุขอีกวัน
คงเพราะใจ...คิดถึงกัน
ทุกการเดินทาง...คือการเรียนรู้ : ตราด จันทบุรี II
ทุกการเดินทาง...คือการเรียนรู้ : ตราด จันทบุรี
ป่วยอีกจนได้
"_"
อบรมเขียนโครงการ @ เชียงใหม่
เชียงใหม่วันที่สอง...อบรมมหาโหด
วันแรงงาน...เดินทางสู่เชียงใหม่
เมื่อเรื่องราวบางอย่างมาสะกิดใจให้หยุดคิด
วันธรรมดา...ที่แสนพิเศษ
ยลตลาดน้ำหัวหิน
เพราะรัก...มีทั้งสุขและทุกข์
อบอุ่น...กับคนรู้ใจ
ทำงานแล้วเหรอเนี่ย??
เวลาดีๆ...อีกวัน
กลับสู่ กทม. & หมั่นไส้ แต่สุดท้ายก็อดห่วงไม่ได้
คำถามที่ลำบากใจจะตอบ
นอนขี้เกียจอีกวัน
ขอบคุณ...ทุกความห่วงใย
ออนทัวร์สู่กระบี่...กลับบ้านเรา
มิตรภาพที่ไม่มีวันจาง
ออนทัวร์สู่หาดใหญ่
ความในใจ...วันฝนตก
ดีใจ...เหงา..น้อยใจ...อะไรกันนักนะ
ความสูขเล็กๆระหว่างการทำงาน
น่าเบื่อหน่าย...






เชียงใหม่วันที่สอง...อบรมมหาโหด

 

บางครั้ง...

ภาพที่คิดไว้

มันก็ต่างกันลิบลับกับความจริงที่ได้พบ.

 

**********************

 

2 พฤษภาคม 2555

ก่อนมาอบรมคราวนี้

ผอ. เป็นคนมาแจ้งข่าว

พร้อมกับบอกว่า

ไปเชียงใหม่นะ...ถือซะว่าไปเที่ยว

 

 

 

ตอนนั้นแอบดีใจ...

ทำงานหนักมาตั้งแต่เริ่มต้นปีมา

สงสัย ผอ. สงสาร คราวนี้เลยให้ไปอบรมแบบชิวๆ บ้าง

แต่...ผิดคาด

กลายเป็นอบรมมหาโหดซะงั้น แงๆ

 

 

 

 

หลังจากลงทะเบียนเสร็จ

พิธีการเรียบร้อยก็เริ่มเรียนกัน

วันนี้เรียนตั้งแต่เช้ายันค่ำ

ไม่มีเวลาแม้แต่จะขยับตัวไปไหนด้วยซ้ำ

อาจารย์ก็เข้มซะขนาด

สอนเหมือนสอนเด็กมหาวิทยาลัยเลยทีเดียว

ขนาดเราเองเรียน Research Method  มาแล้ว

ยังงงๆ กว่าจะทำความเข้าใจก็ยาก

เข้าใจบ้าง...งงบ้าง

แล้วคนที่ไม่มีพื้นมาเลยจะรู้เรื่องเหรอเนี่ย

 

 

หันไปเหล่ๆ เห็นส่วนใหญ่เริ่มนั่งเล่นอินเตอร์เน็ต

เปิดเฟสบุ๊คมาเล่นกัน

มาจัดตั้งไกลจะคุ้มค่ากับเงินและเวลาที่เสียไปมั้ยเนี่ย?

 

 

*********************

 

 

มาคราวนี้มีคนที่ไม่สนิทด้วยเกาะกลุ่มมาด้วยอีกสองคน...

แรกๆ ไม่มีอะไร

พยายามทำความรู้จักกันมากขึ้น

แต่พอเจอเหตุการณ์หลายๆ อย่างเลยชะงักไปบ้าง

กลับมานั่งคิดทบทวน

Nature ต่างกันเกินไป

พื้นฐานต่างกันเยอะ...อยู่ด้วยแล้วอึดอัด

 

 

 

คิดไปคิดมาก็อดคิดไม่ได้ว่า

เพราะเราทำอะไรคนเดียวจนชิน

หรือเพราะเราเป็นเด็กบ้านๆ ธรรมดา

เลยไม่ชินกับเรื่องที่เขาคุยกันแน่นะ

เลยทำให้รู้สึกแปลกแยกชอบกล

 

 

คิดมาก...ปวดกบาลเนอะ

 

 

***************************

 

     Share

<< วันแรงงาน...เดินทางสู่เชียงใหม่อบรมเขียนโครงการ @ เชียงใหม่ >>

Posted on Mon 7 May 2012 20:47

Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh