อัพเดทชีวิตรายเดือน
Happy times
วันนี้ที่รอคอย
ออกอาการ "งง"..."งง"
และแล้วก็มีวันนี้
หน้าแตก...แต่ก็ดีใจ
ทำบุญ...วัดบ่อเงินบ่อทอง
เรื่องเดิมๆ
มีความสุขเมื่ออยู่ใกล้...ใจหายหากเราต้องห่างไกล
Gift from my boss
ในวันที่อ่อนไหว
Because of you!
เที่ยวงาน Big Pro Days 2012
ขำ..ขำ...วันสอบ ก.พ.
ความพยายาม...ใกล้จะเป็นจริง
ก็แค่...ประหลาดใจ
ศุกร์ 13 : วันสุข
ลงสนาม...ตามหาความฝัน...อีกครั้ง!
"มิตรภาพ...ไม่มีวันจืดจาง"
วันธรรมดา...ที่ไม่ธรรมดา
อยากหยุดเวลา
หลับให้สบายเถอะนะ...หลานน้า
ฤาว่า...คนดีไม่มีที่อยู่??
พัฒนาการของความรัก
เคยคิดถึงกัน...หรือเปล่า??
กลับจากเดินสาย...เหนื่อยมากมายทริปนี้
วันธรรมดาๆ ที่มีความสุขอีกวัน
คงเพราะใจ...คิดถึงกัน
ทุกการเดินทาง...คือการเรียนรู้ : ตราด จันทบุรี II
ทุกการเดินทาง...คือการเรียนรู้ : ตราด จันทบุรี
ป่วยอีกจนได้
"_"
อบรมเขียนโครงการ @ เชียงใหม่
เชียงใหม่วันที่สอง...อบรมมหาโหด
วันแรงงาน...เดินทางสู่เชียงใหม่
เมื่อเรื่องราวบางอย่างมาสะกิดใจให้หยุดคิด
วันธรรมดา...ที่แสนพิเศษ
ยลตลาดน้ำหัวหิน
เพราะรัก...มีทั้งสุขและทุกข์






วันธรรมดา...ที่ไม่ธรรมดา

 

เข้าใจความรู้สึกตัวเอง

ทั้งในยามอยู่ด้วยกันและยามห่างกัน

อย่าโหยหา...

จนทำอะไรไม่ได้เมื่อต้งไกลกัน

อย่าเหินห่างกัน...

เมื่อได้มีโอกาสได้อยู่ใกล้ๆกัน.

 

ระยะห่าง..

บางทีก็คือความสุข

ระยะใกล้ที่เกินไป...

บางทีมันเจ็บปวดและรำคาญใจ.

 

                                             ชีวิตไม่ง่าย...ตั้งใจไม่ยาก By ต้นกล้า นัยนา

 

***********************

 

7 กรกฎาคม 2555

 

เช้านี้แทบไม่อยากจะตื่นเลยแฮะ
อยากทำตัวขนานพื้นไปยันเที่ยง

แต่ท้องเจ้ากรรมก็ส่งเสียงร้องตั้งแต่เช้า

สงสัยจะชินกับการกินข้าวตอนเช้า

วันหยุดก็เลยไม่วายจะหิว

จะให้นอนตื่นสายหน่อยก็ไม่ได้.

 

 

 

 

ตื่นมาล้างหน้าล้างตา...

ก่อนจะลงมือเตรียมกับข้าวมื้อนี้

ทอดปลาทู...ตำน้ำพริก

ก่อนจะมานั่งหน้าจอทีวีตามเคย

 

 

 

 

อิ่มท้องก็ได้เวลาผีบ้านผีเรือนทำงาน

ซักผ้า...ขัดห้องน้ำ...กวาดห้อง (ยังไม่ถู คิคิ)

ก่อนจะอาบน้ำมานอนตีพุงดูทีวี

 

 

 

 

ใกล้เที่ยงคนตัวโตก็ส่งเสียงมาถามไถ่

ก่อนจะบอกว่าเดี๋ยวมาหา.

 

 

 

*************************

 

 


นอนดูทีวีไป...กางหนังสืออ่านไป
หลับไปตอนไหนไม่รู้

รู้สึกตัวอีกทีตอนคนตัวโตเปิดประตูเข้ามา

วันนี้แว๊นมาตามเคย...

เริ่มวางใจเพราะคนตัวโตขี่ชำนาญแล้ว

เลยเบาใจลงบ้าง...

 

 

 

 

เหมือนทุกทีที่ได้อยู่ด้วยกัน

นั่งอยู่ใกล้ไม่ยอมห่าง

กลายเป็นแมวเหมียวคลอเคลียอยู่ใกล้ๆ

ขอทำตามใจหน่อยเนอะ...

คิดถึงออกขนาดนั้น

ก็อยากอยู่ใกล้เป็นธรรมดา

 

 

 

 

ชอบเวลาที่อยู่ด้วยกัน

ชอบตักอุ่นๆ

อ้อมแขนที่รู้สึกปลอดภัย

อยากอยู่แบบนี้ไปนานๆ

 

 

 

อ้อนได้อยู่พักนึงก่อนจะออกไปซื้อของให้

คนตัวโตละมือจากโน้ตบุ๊คส่งเสียงมา

“นุ่งกางเกงขาสั้นไปด้วยสิ”

เรื่องของเรื่องเพราะเจ้าเอ๋ใส่เดรสกระโปรงสั้น

คงห่วงว่าเราจะไปเปิดหวอแหง๋ๆ 5555

อมยิ้มด้วยความอุ่นใจ

ก่อนจะไปหยิบยีนส์สั้นมาใส่อีกตัวนึง

 

 

**************************

 

 

 

ตกเย็นฝนตกซะงั้น...

คนตัวโตอยากกินไข่เจียวกับน้ำพริก

เลยจัดแจงย้ายกะทะไฟฟ้าเข้าในห้อง

เจียวไข่ให้คนตัวโต 2 ฟอง

 

 

 

เดินออกไปหยิบของตรงระเบียง

เสียงดุๆ ก็บ่นมา

“จะเอาอะไรเดี๋ยวหยิบให้ ยิ่งหัวอ่อนขี้โรคอยู่”

แอบยิ้มกับเสียงดุๆ ปนห่วงใย

ใจก็พองโตขึ้นมา…

นานแล้วเนอะไม่ค่อยได้ยินเสียงดุด้วยความห่วงใยแบบนี้...ดีใจจัง

 

 

 

 

นั่งมองคนตัวโตกินข้าวไข่เจียวกับน้ำพริก

ด้วยความเอ็นดู...

ตักน้ำพริกคลุกซะน่ากลัวเชียว

เราว่ามันเผ็ดนะนั่น

เพราะปกติก็ทำเผ็ดอยู่แล้ว

แล้วคนตัวโตก็ไม่ค่อยกินเผ็ดซะด้วย

เสียงชมบอกมาว่า “อืม...อร่อย”

เล่นเอาแม่ครัวเป็นปลื้ม...อิอิ

 

 

**************************

 

 

ขอบคุณที่รักนะคะ

ขอบคุณที่ทำให้วันหยุดธรรมดาๆ

กลายเป็นวันพิเศษอีกวัน.

 

**********************

 

     Share

<< อยากหยุดเวลา"มิตรภาพ...ไม่มีวันจืดจาง" >>

Posted on Fri 13 Jul 2012 21:29

Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh