หายไปนานมากกกกก..
เหมือนฝนหลั่งมาชโลมใจ
ไปสู่สุคตินะพี่ที่รักของน้อง
ต่อไปคงเหลือเพียงเรา 4 คนพี่น้อง
อัพเดทชีวิตรายเดือน
Happy times
วันนี้ที่รอคอย
ออกอาการ "งง"..."งง"
และแล้วก็มีวันนี้
หน้าแตก...แต่ก็ดีใจ
ทำบุญ...วัดบ่อเงินบ่อทอง
เรื่องเดิมๆ
มีความสุขเมื่ออยู่ใกล้...ใจหายหากเราต้องห่างไกล
Gift from my boss
ในวันที่อ่อนไหว
Because of you!
เที่ยวงาน Big Pro Days 2012
ขำ..ขำ...วันสอบ ก.พ.
ความพยายาม...ใกล้จะเป็นจริง
ก็แค่...ประหลาดใจ
ศุกร์ 13 : วันสุข
ลงสนาม...ตามหาความฝัน...อีกครั้ง!
"มิตรภาพ...ไม่มีวันจืดจาง"
วันธรรมดา...ที่ไม่ธรรมดา
อยากหยุดเวลา
หลับให้สบายเถอะนะ...หลานน้า
ฤาว่า...คนดีไม่มีที่อยู่??
พัฒนาการของความรัก
เคยคิดถึงกัน...หรือเปล่า??
กลับจากเดินสาย...เหนื่อยมากมายทริปนี้
วันธรรมดาๆ ที่มีความสุขอีกวัน
คงเพราะใจ...คิดถึงกัน
ทุกการเดินทาง...คือการเรียนรู้ : ตราด จันทบุรี II
ทุกการเดินทาง...คือการเรียนรู้ : ตราด จันทบุรี
ป่วยอีกจนได้
"_"
อบรมเขียนโครงการ @ เชียงใหม่
เชียงใหม่วันที่สอง...อบรมมหาโหด
วันแรงงาน...เดินทางสู่เชียงใหม่






ก็แค่...ประหลาดใจ

 

คนบางคน...

ทำให้เราประหลาดใจได้มากมาย

ต่อหน้าก็พูดจาดี...

เหมือนสนิทกันมาแต่ชาติปางไหน

มือหนึ่งหยิบยื่นดอกไม้ให้

แต่มืออีกข้าง...

ซ่อนมีดแหลมคมไว้ด้านหลัง

พอมีโอกาสก็กระหน่ำแทงกันไม่ยั้งมือ!

 

***********************

 

 

สังคมที่ทำงานที่นี่น่ากลัวแฮะ

คนที่นี่ "บางคน"

น่ากลัวยิ่งกว่า

 

 

 

คนที่เราคิดว่า "น่าจะดี"

พูดจาอ่อนหวาน...

แต่กลับเคลือบยาพิษซะนี่สิ

 

 

 

ทำงานที่นี่มาปีกว่า

พอจะรู้ว่าสังคมที่ทำงานเป็นยังไง

เลยไม่ได้สนใจใครนัก

คุยเฉพาะเรื่องงาน

ไม่ได้ให้ความสนิทสนมกับใครนัก

วันๆ ก็ทำแต่งาน

แต่ก็ยังไม่วายมีพวกขี้อิจฉา...

เอาไปใส่ร้ายป้ายสีซะจนเละ!

 

 

 

ตอนแรกที่รู้ข่าวก็โมโห...

อยากเคลียร์ให้จบๆ ไป

แต่คนตัวโตก็รั้งไว้

บอกว่า "ปล่อยคนบ้าไปเถอะ"

 

 

มาคิดๆ ดูก็ช่างเขาเถอะ

อยากจะทำอะไรก็ทำ

วันเวลาจะพิสูจน์เองล่ะว่าใครเป็นยังไง

อยากเต้นก็เต้นไป

เลยทำใจร่มๆ ทำงานของเราต่อไป

 

 

*************************


 

 

หลังจากเกิดเรื่องมาหลายเพลา

ปล่อยให้อีกคนจับมีดแทงข้างหลังอยู่เรื่อยๆ

วันนี้...เพิ่งมาเจอหน้ากันครั้งแรก

"คนนั้น" ตรงเข้ามาทักทาย

เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เล่นเอาเจ้าเอ๋หน้าเหวอ...

รับมุขแทบไม่ทัน

เออเนอะคนเรา...

ช่างน่าประหลาดใจดีแท้

 

 

 

ที่น่าประหลาดใจกว่านั้นก็คือ

ทีมงานของเจ้าเอ๋ไปค่ายด้วยกันมา

มีตังค์เหลือนิดหน่อย

เจ้าของโปรเจ็คเลยจะพาไปเลี้ยงข้าว

กำลังตกลงกันว่าจะไปที่ไหน

"คนนั้น" ก็เข้ามาถามนู่นถามนี่

ก่อนจะขอไปด้วย

อันนี้ "เหวอ" ยิ่งกว่า

 

 

 

ด้วยความที่ถ้าเกลียดใครแล้ว

แค่เห็นหน้า...แค่ได้ยินเสียงก็จะอ๊วก

และตั้งปณิธานไว้แล้วว่าจะไม่ข้องเกี่ยวด้วย

ยกเว้นเรื่องงาน

เจ้าเอ๋เลยปฏิเสธไปร่วมวง

เรื่องงานยังพอว่า...

แต่เวลากินขอกินอย่างมีความสุขเถอะนะ

 

 

**************************

 

 

ก็รู้ว่ามันอาจจดูไม่ดีนัก

อยากจะทำใจให้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แต่ก็ทำไม่ได้

เพราะโดนมาเยอะ

 

 

อยากจะสวมหน้ากากให้ได้เหมือน "คนนั้น"

แต่เราก็มี "หน้าเดียว"

 

 

ขอเถอะนะ...

"ต่างคน....ต่างอยู่"

อย่ามาวุ่นวายอะไรกันอีกเลย!

 

*******************

     Share

<< ศุกร์ 13 : วันสุขความพยายาม...ใกล้จะเป็นจริง >>

Posted on Sun 22 Jul 2012 7:37

Comment
This is what we need - an insight to make evryeone think
Olga   
Wed 20 Nov 2013 19:51 [4]
 

Eveyrone would benefit from reading this post
Aparna   
Wed 20 Nov 2013 19:25 [3]
 

This is way better than a brick & mortar esiemltshbant.
Abdul   
Wed 20 Nov 2013 18:23 [2]
 

Help, I've been informed and I can't become iganront.
Rikho   
Wed 20 Nov 2013 18:07 [1]
 


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh