ก็แค่....เศร้า
ประชุม "งานแรกของที่ทำงานใหม่"
แอบเขิน...เจอแฟนคลับ ^^
พักผ่อนบ้างเนอะ
ช่วงเวลาดีๆ ที่ไม่มีวันลืม
6 เดือนผ่านไป...ไวเหมือนกันแฮะ
คงเพราะ "เรารักกัน"
อุบลราชธานี 23-29 มีนาคม 2556
3/3//2013
“ของขวัญชิ้นแรกก่อนขึ้นปีใหม่”
หายไปนานมากกกกก..
เหมือนฝนหลั่งมาชโลมใจ
ไปสู่สุคตินะพี่ที่รักของน้อง
ต่อไปคงเหลือเพียงเรา 4 คนพี่น้อง
อัพเดทชีวิตรายเดือน
Happy times
วันนี้ที่รอคอย
ออกอาการ "งง"..."งง"
และแล้วก็มีวันนี้
หน้าแตก...แต่ก็ดีใจ
ทำบุญ...วัดบ่อเงินบ่อทอง
เรื่องเดิมๆ
มีความสุขเมื่ออยู่ใกล้...ใจหายหากเราต้องห่างไกล
Gift from my boss
ในวันที่อ่อนไหว
Because of you!
เที่ยวงาน Big Pro Days 2012
ขำ..ขำ...วันสอบ ก.พ.
ความพยายาม...ใกล้จะเป็นจริง
ก็แค่...ประหลาดใจ
ศุกร์ 13 : วันสุข
ลงสนาม...ตามหาความฝัน...อีกครั้ง!
"มิตรภาพ...ไม่มีวันจืดจาง"
วันธรรมดา...ที่ไม่ธรรมดา
อยากหยุดเวลา
หลับให้สบายเถอะนะ...หลานน้า
ฤาว่า...คนดีไม่มีที่อยู่??
พัฒนาการของความรัก
เคยคิดถึงกัน...หรือเปล่า??






หน้าแตก...แต่ก็ดีใจ

 

 

บางครั้ง...

คนเราก็มีเรื่อง “หน้าแตก”

ให้ไว้คิดถึง...แต่ก็ยิ้มได้.

 

**********************

 

10 กันยายน 2555

หลังจากที่ทางกรมทรัพยากรธรณีโทรมาสอบถาม

เรื่องไปบรรจุที่ลำปางนานแล้ว

นับวันดูก็ 3 สัปดาห์

วันนี้ยังคงเงียบ...ไม่มีความเคลื่อนไหวอีก

เลยตัดสินใจโทรไปสอบถามดู

 

 

 

เจ้าหน้าที่รับสาย...

ก่อนจะสอบถามและบอกตำแหน่งไปว่า “นักทรัพยากรธรณีปฏิบัติการ”

เจ้าหน้าที่บอกว่าเรียกไปถึงลำดับที่ 8 แล้ว

เขามารายงานตัวกันเยอะแยะ

 

“แล้วทำไมหนูยังไม่ได้หนังสือคะ...หนูลำดับที่ 3”

เจ้าหน้าที่เริ่มเครียด...ทำไมถึงไม่ได้รับ

ก่อนจะถามย้ำเรื่องตำแหน่งอีกครั้ง

และขอเวลาเช็คครึ่งชั่วโมงให้โทรกลับไปใหม่

 

 

 

นั่งไม่ติด...เริ่มเครียดว่าเราพลาดตรงไหนไปรึเปล่า...

จนพี่คนนึงบอกว่าให้เช็คตำแหน่งให้แน่ใจสิว่าใช่มั้ย

เปิดประกาศผลดูอีกรอบปรากฏว่าตำแหน่งเจ้าเอ๋คือ

 “นักวิชาการทรัพยากรธรณีปฏิบัติการ”

 

 

 

โทรกลับไปที่กรมอีกรอบพร้อมขอโทษเจ้าหน้าที่

เจ้าหน้าที่คนเดิมก็ใจดี

ขนาดเขาต้องวุ่นวายกับความเซ่อซ่าของเรา

ก็ยังอุตส่าห์แจ้งความคืบหน้าให้ว่า

“ตอนนี้ของคุณเราทำหนังสือถึงผู้ใหญ่แล้วครับ...ยังไม่ได้ส่งจดหมายไป...จะเรียกเร็วๆ นี้”

 

 

 

รับฟังด้วยอาการโล่งอก

ทั้งๆ ที่หน้าแตก...แต่ก็ดีใจที่ยังไม่พลาดก้าวสำคัญไป

พยายามมาตั้งนาน...

ถ้าพลาดไปคงเศร้าแย่เลย.

 

 

 

 

ที่เหลือก็คือ “รอ”

ด้วยความหวังว่าคงอีกไม่ช้า

จะได้ทำความฝันให้เป็นจริงซะที!!!

 

*************************

 

     Share

<< ทำบุญ...วัดบ่อเงินบ่อทองและแล้วก็มีวันนี้ >>

Posted on Thu 27 Sep 2012 16:58

Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh