ตะลุยเหมือง
กว่าจะรู้ตัว...ก็ซื้อบื่ออีกตามเคย
กลับจากเดินทางทีไร..ขอแค่ได้เจอเธอ^^
กาลครั้งหนึ่ง ณ เชียงคาน
ประชุม ครม. สัญจร @ อยุธยา
ใจหาย vs. โล่งใจ
พักสักนิดที่บ้านของเรา
ตะลอนๆ แต่ก็ยังคงห่วงใย
ดีใจที่ได้เจอ...และภาพเก่าๆ ในวันวาน
ก็แค่อีกเรื่องที่ต้องเจอ
"มิตรภาพ" และ "ผลประโยชน์"
ประชุมอีกครั้ง...ใส่ใจคำพูดใครมากไปหรือเปล่า??
งานแต่ง...น้องสาวที่น่ารัก
ก็แค่....เศร้า
ประชุม "งานแรกของที่ทำงานใหม่"
แอบเขิน...เจอแฟนคลับ ^^
พักผ่อนบ้างเนอะ
ช่วงเวลาดีๆ ที่ไม่มีวันลืม
6 เดือนผ่านไป...ไวเหมือนกันแฮะ
คงเพราะ "เรารักกัน"
อุบลราชธานี 23-29 มีนาคม 2556
3/3//2013
“ของขวัญชิ้นแรกก่อนขึ้นปีใหม่”
หายไปนานมากกกกก..
เหมือนฝนหลั่งมาชโลมใจ
ไปสู่สุคตินะพี่ที่รักของน้อง
ต่อไปคงเหลือเพียงเรา 4 คนพี่น้อง
อัพเดทชีวิตรายเดือน
Happy times
วันนี้ที่รอคอย
ออกอาการ "งง"..."งง"
และแล้วก็มีวันนี้
หน้าแตก...แต่ก็ดีใจ
ทำบุญ...วัดบ่อเงินบ่อทอง
เรื่องเดิมๆ
มีความสุขเมื่ออยู่ใกล้...ใจหายหากเราต้องห่างไกล
Gift from my boss
ในวันที่อ่อนไหว
Because of you!






คงเพราะ "เรารักกัน"

 

เรื่องของความรัก...ช่างเข้าใจยากนัก

บางครา...ทำให้เศร้า...เหงา...มีน้ำตา

บางเวลา....ก็ทำให้ยิ้มได้

และมีกำลังใจที่จะก้าวต่อไป.

 

*************************

 

30 มีนาคม 2556

 

กลับจากราชการที่อุบลตั้งแต่เมื่อวาน
มาถึงประมาณสองทุ่มกว่าๆ
เช้านี้เลยไม่ค่อยอยากจะตื่นมาแต่เช้านัก
นอนอุตุดูทีวี...บิดไปบิดมาอยู่บนที่นอน
กว่าจะลุกขึ้นมาทำงานบ้านตามปกติได้

 

เกือบเที่ยง...พ่อหมีก็ส่งเสียงมาว่าจะมาหา
รับคำด้วยความดีใจ
แต่ก้ยังฟอร์มจัดเก็บอาการไว้
เพราะยังคงมีอารมณ์ตกค้างจากวันก่อน

 

ก่อนไปอุบลมีเรื่องงอนกันนิดหน่อย
แต่ก็ทำเอาเราไปทำงานไม่สนุกเหมือนกัน
ทุกครั้งที่มีเรื่องขัดใจ...ไม่เข้าใจกัน
ใจมันเจ็บทุกที...
แต่ก็ยังคงพูดคุย...ยังโทรหาเหมือนปกติ

 

***********************

 

เที่ยงกว่าๆ คนตัวโตก็มาถึง
แว่บแรกที่ได้เห็นหน้า
เพิ่งรู้ว่าคิดถึงมากแค่ไหน
หลายวันที่ไม่ได้พบกัน
คิดถึงมากเหลือเกิน

 

วันนี้ก็เลยเป็นอีกวันที่นั่งใกล้ๆ ไม่ยอมห่าง
มีความสุขที่เรายังคงอยู่ด้วยกัน
ดีใจ...ที่ถึงแม้ว่าอาจจะมีขัดแย้งกันบ้าง
แต่สุดท้าย...เราก็ยังคงมีกันและกัน

 

คนตัวโตถามว่าวันนั้นที่ทะเลาะกัน
คำไหนที่ทำให้คิดว่าไม่สนใจคนใกล้ตัว
ไหนลองบอกมาสิ

คิดไม่ออก...หุหุ
จำไม่ได้ว่าเพราะอะไรถึงน้อยอกน้อยใจขนาดนั้น
แค่คำพูดบางคำที่เราเองก็เข้าใจดีว่าเจ้าตัวไม่คิดอะไร
แต่กลับน้อยใจซะมากมาย
(ไร้สาระจริงๆ เลยเรา)
ได้แต่บอกว่าอารมณ์มันพาไป (มั้ง) 5555

คนตัวโตฟังแล้วคงแทบจะอยากเขกกบาลมั้ง
ไอ้นี่มันน่าปวดหัวจริงๆ

 

มีบอกว่า "เค้าไม่สนใจหรอก"
นี่เห็นว่าเป็นเด็กนะ
ถ้าอายุเท่าๆ กันนี่สงสัยเลิกกันไปนานแล้ว...แป่ว

 

ก็คงจะจริงแหล่ะ....
หลายๆ ครั้งที่พอความโมโหหายไปก็เคยมานั่งคิด
ทุกครั้งที่โมโห...เคือง...น้อยใจ
เรามักคิดไปเองทั้งนั้น
แถมแต่ละเรื่องนี่ไม่เข้าท่าเลย 555

 

*****************************

 

ทุกครั้งที่มีปัญหากัน
สิ่งหนึ่งที่รู้ก็คือ "รักมาก"
และเชื่อมั่นว่าเพราะความรักที่เรามี
จะทำให้เราข้ามผ่านปัญหาทุกอย่างไปด้วยกันได้
และให้อภัยกันและกัน

ขอบคุณที่ไม่ถือสาเด็กดื้อคนนี้
ขอบคุณที่ยังคงรัก...และให้อภัยกัน
ขอบคุณ...ที่ยังคงมีกันและกันตลอดมา

รักเธอนะ...สุดที่รัก!!!

 

*************************************

 

     Share

<< อุบลราชธานี 23-29 มีนาคม 25566 เดือนผ่านไป...ไวเหมือนกันแฮะ >>

Posted on Tue 16 Apr 2013 11:06

Comment
November 27, 2011
cheap rayban   
Thu 11 Jul 2013 7:32 [2]
 

Bermud?In the end the lobster duo rigged the Academy Awards in Harold's favor, angering Calculon who had originally sought to rig the awards in favor of himself.
Hollister Deutschland   
Thu 11 Jul 2013 1:22 [1]
 


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh