บางเวลาก็เป็นห่วงมากกว่าจะทำตามใจตัวเอง
ความพยายามอยู่ที่ไหน...ความสำเร็จอยู่ที่นั่น
ผู้หญิงคนนี้...ซุปเปอร์ฮีโร่ในใจตลอดกาล
ตะลุยเหมือง
กว่าจะรู้ตัว...ก็ซื้อบื่ออีกตามเคย
กลับจากเดินทางทีไร..ขอแค่ได้เจอเธอ^^
กาลครั้งหนึ่ง ณ เชียงคาน
ประชุม ครม. สัญจร @ อยุธยา
ใจหาย vs. โล่งใจ
พักสักนิดที่บ้านของเรา
ตะลอนๆ แต่ก็ยังคงห่วงใย
ดีใจที่ได้เจอ...และภาพเก่าๆ ในวันวาน
ก็แค่อีกเรื่องที่ต้องเจอ
"มิตรภาพ" และ "ผลประโยชน์"
ประชุมอีกครั้ง...ใส่ใจคำพูดใครมากไปหรือเปล่า??
งานแต่ง...น้องสาวที่น่ารัก
ก็แค่....เศร้า
ประชุม "งานแรกของที่ทำงานใหม่"
แอบเขิน...เจอแฟนคลับ ^^
พักผ่อนบ้างเนอะ
ช่วงเวลาดีๆ ที่ไม่มีวันลืม
6 เดือนผ่านไป...ไวเหมือนกันแฮะ
คงเพราะ "เรารักกัน"
อุบลราชธานี 23-29 มีนาคม 2556
3/3//2013
“ของขวัญชิ้นแรกก่อนขึ้นปีใหม่”
หายไปนานมากกกกก..
เหมือนฝนหลั่งมาชโลมใจ
ไปสู่สุคตินะพี่ที่รักของน้อง
ต่อไปคงเหลือเพียงเรา 4 คนพี่น้อง
อัพเดทชีวิตรายเดือน
Happy times
วันนี้ที่รอคอย
ออกอาการ "งง"..."งง"
และแล้วก็มีวันนี้
หน้าแตก...แต่ก็ดีใจ
ทำบุญ...วัดบ่อเงินบ่อทอง
เรื่องเดิมๆ
มีความสุขเมื่ออยู่ใกล้...ใจหายหากเราต้องห่างไกล






พักผ่อนบ้างเนอะ

 

บ้าน...ไม่ว่าจะมีปัญหามากมายแต่ไหน

แต่สุดท้าย...บ้านก็คือศูนย์รวมความรัก

ที่ให้เรากลับไปพักพิงได้เสมอๆ

 

*********************

 

 

ลาพักผ่อนกลับบ้านตั้งแต่วันที่ 24-26 เมษายน

เพราะตอนสงกรานต์ไม่ได้กลับ

เบื่อคนเยอะๆ เบื่อการต้องแย่งกันกิน

แย่งกันเที่ยว...เลยบอกทางบ้านว่าขอกลับหลังชาวบ้านเขาละกัน

 

 

 

24 เมษายน 2556

11.30 น. ขึ้นเครื่องจากสนามบินดอนเมือง

ไปลงที่สุราษฎร์ธานีเหมือนเคย

 

เลือกลงที่นี่เพราะแม่มารับสะดวกกว่า

ระหว่างนั่งเครื่องรู้สึกว่าหูยังคงมีปัญหาในการปรับความดัน

ทั้งๆ ที่ในเครื่องก็มีการปรับความดันอากาศให้สบายอยู่แล้ว...

แต่เรากลับรู้สึกหูอื้อ ปวดหู

สักพักก็มีเลือดกำเดาไหลออกมาทางจมูก

คงได้เวลาไปหาหมออีกแล้วสิ.

 

 

 

12.40 น. เครื่อง landing ตรงเวลาเป๊ะ

แม่มารอรับอยู่แล้วที่หน้าสนามบิน

ดีใจจัง...ไม่เจอแม่มาตั้งหลายเดือน

ยังดูเหมือนเดิมเลย ^^

 

 

**************************

 

 

ช่วงเวลาหลายวันที่อยู่ที่บ้าน

เป็นการพักผ่อนอย่างแท้จริง

เดิมทีว่าจะโทรหาเพื่อน...ไปเยี่ยมคนนั้นคนนี้

แต่สุดท้ายด้วยความขี้เกียจไม่ไปไหนเลย

นอกจากแวะไปเยี่ยมพี่สาวคนรองกับหลานชายที่เรือนจำ..

 

 

รอบแรกเยี่ยมพี่สาว...

เจ้าตัวดีใจจนร้องไห้...เพราะเป็นปีแล้วที่ไม่เคยเจอหน้าเลย...

มีแต่เขียนจดหมายไปให้กำลังใจอยู่เป็นประจำ...

 

 

คนเราผิดพลาดกันได้ทั้งนั้น...

แม้ว่าความผิดพลาดของพี่ครั้งนี้เรายังไม่ให้อภัย..เพราะผิดทั้งที่รู้...

แต่ความเป็นพี่น้องก็ตัดกันไม่ขาด

อย่างน้อยทำได้ก็คือหวังว่าเมื่อพ้นโทษออกมาพี่เองจะสำนึกได้ในสิ่งที่ทำ

และทำในสิ่งที่ถูกต้องสักที

 

 

 

รอบที่ 2 เข้าเยี่ยมหลานชาย

คนนี้เข้ามาอยู่ที่นี่เพราะรับผิดแทนใครบางคน...

ตามคำขอของแม่ (พี่สาวเราเอง)

และแม่รับปากว่าจะช่วยออกมา

แต่สุดท้าย...ตัวแม่ก็มาจากไป

ทั้งที่ลูกชายยังไม่ได้ออกมา

 

 

************************

 

 

ช่วงเวลาไม่นาน...

มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นกับคนใกล้ตัว

คนในครอบครัว...

เหนื่อยเหมือนกัน...เ

หนื่อยใจ..เหนื่อยกาย

สุดท้ายได้แต่ปล่อยวางพร้อมกับบอกตัวเองและบอกแม่ว่า

“กรรมใครก็กรรมมัน”

ช่วยได้แค่ไหนก็ต้องแค่นั้น

ทุกข์ไปก็เท่านั้น...

ทำเต็มที่แล้วก็ต้องปล่อยให้มันเป็นไป.

 

 

 

*****************************

 

 

หลายวันที่อยู่บ้าน...นั่งๆ นอนๆ

ทำกับข้าวให้คนที่บ้านทานกัน

อร่อยบ้าง...ไม่อร่อยบ้าง ตามประสา...

แต่ก็ดีใจที่ได้มานั่งกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากัน พ่อ...แม่...ลูก..พี่...หลานๆ

 

 

***************************

 

 

28 เมษายน 2556

กลับกรุงเทพฯ flight เช้า

แม่ตื่นมาส่งตั้งแต่เช้ามืด

พ่อขอตามมาด้วย....

ก่อนจะเข้าไปขึ้นเครื่องหยิบเงินให้พ่อกับแม่ไว้นิดหน่อย...

ไม่เยอะหรอกพอได้กินขนมกัน

 

 

 

ก่อนพ่อจะรับไว้มีถามเอง “แล้วลูกไม่เอาไว้จ่ายเหรอ?”

อมยิ้มก่อนจะตอบไป

“เงินเดือนเข้าแล้วพ่อเก็บไว้เถอะ...ไว้กินหนม”

 

 

 

ส่วนแม่ก็ตามเคย “ลูกเก็บไว้เถอะ...อยู่นู่นต้องซื้อกินตลอด”

ยิ้มๆ ก่อนจะบอกให้แม่เก็บไว้

ก่อนจะส่งเสียงแซวแม่ไป

“ถ้าหนูไม่มีใช้...หนูก็ไม่ให้หรอก” ^^

 

 

 

 

มีแอบอมยิ้มกับความน่ารักของแม่อีก

นั่งรอกันอยู่สักพักพอบอกว่าจะไปขึ้นเครื่องแล้วนะ...แม่ควักเงินมาให้อีก

ไอ้เราก็ทำหน้างงๆ ก่อนจะบอกว่า “ไม่เอา...หนูทำงานแล้วนะ”

 

 

 

สงสัยแม่คงจะลืมไป

ยังมองเราเป็นเจ้าเด็กดื้อคนเดิม

คิดว่ามาส่งเพื่อเรียนเหมือนเคย

เลยควักเงินให้เหมือนแต่ก่อน

น่ารักจริงๆ

นี่ละน๊า...พ่อแม่

ต่อให้ลูกโตขนาดไหนก็ยังคิดว่าลูกยังเป็นเด็กตัวเล็กๆ เสมอ. ^^

 

 

**************************

 

 

 

ดีใจที่ได้กลับบ้านไปรอบนี้

เรียกว่าไปชาร์จแบตจริงๆ

หลังจากทำงานมาเกือบ 7 เดือน

ไม่ได้ลาไปเที่ยวไหนเลย

ต่อไปอะไรๆ ลงตัวมากขึ้น

คงวางแผนการเดินทางได้สะดวกกว่านี้

 

ตั้งใจไว้ว่าสักวันจะพาพ่อกับแม่ตะลุยเมืองเหนือ

พา 2 ตายายนั่งเครื่องสักที

มาส่งเราก็ชอบไปดูเครื่องบินตลอด

คงอยากลองดูสักครั้งเหมือนกันเนอะ

รอนิดนึงนะคะ..เดี๋ยวลูกคนนี้จะสานฝันให้ ^_^

 

 

***************************

 

     Share

<< ช่วงเวลาดีๆ ที่ไม่มีวันลืมแอบเขิน...เจอแฟนคลับ ^^ >>

Posted on Sun 5 May 2013 16:08

Comment
<p>&quot;Playing him has been the most fun I&#39;ve ever had,&quot; Grammer said of his role as the manipulative mayor of Chicago on Starz&#39;s Boss said backstage.</p>
mulberry bag   
Fri 27 Sep 2013 0:47 [5]
 

No wonder in every seasonal runway show, there are at least one smash hit made by PradaFor example, Hermes silk scarves are always bashful whenever and wherever.
cheap louis vuitton handbags   
Wed 7 Aug 2013 22:34 [4]
 

Korea (Nordkorea)Can decide on shiny black and violet to compliment your office and cocktail dress.
louis vuitton taschen   
Fri 12 Jul 2013 13:52 [3]
 

Odysseus and the other Greeks could know return to their kingdoms across the seaCorea del Sur.These are quality products designed to be useful accoutrements for active lifestyles.He liked to shred toilet paper in the bathroom and run around as fast as he could, and believe me, that was fast.Coreia (Sul).And not just because they are all black or dark purple bottles.Ilhas de Sotavento.Mili?n fue un caso extremo de intolerancia hacia el ejercicio del periodismo en Miami.
louis vuitton nederland   
Tue 9 Jul 2013 20:39 [2]
 

Mind science has recently become the rage.
replica rayban   
Tue 9 Jul 2013 17:58 [1]
 


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh