แล้วเราจะทำอย่างไร??
บทสรุปของความเครียด
ฝันร้าย...ในวันที่ใจมันสับสน
ในวันที่อารมณ์อยู่เหนือเหตุผล...
แม้ไม่ได้อยู่ใกล้...แต่ก็ไม่เหงาเหมือนอย่างเคย
บางเวลาก็เป็นห่วงมากกว่าจะทำตามใจตัวเอง
ความพยายามอยู่ที่ไหน...ความสำเร็จอยู่ที่นั่น
ผู้หญิงคนนี้...ซุปเปอร์ฮีโร่ในใจตลอดกาล
ตะลุยเหมือง
กว่าจะรู้ตัว...ก็ซื้อบื่ออีกตามเคย
กลับจากเดินทางทีไร..ขอแค่ได้เจอเธอ^^
กาลครั้งหนึ่ง ณ เชียงคาน
ประชุม ครม. สัญจร @ อยุธยา
ใจหาย vs. โล่งใจ
พักสักนิดที่บ้านของเรา
ตะลอนๆ แต่ก็ยังคงห่วงใย
ดีใจที่ได้เจอ...และภาพเก่าๆ ในวันวาน
ก็แค่อีกเรื่องที่ต้องเจอ
"มิตรภาพ" และ "ผลประโยชน์"
ประชุมอีกครั้ง...ใส่ใจคำพูดใครมากไปหรือเปล่า??
งานแต่ง...น้องสาวที่น่ารัก
ก็แค่....เศร้า
ประชุม "งานแรกของที่ทำงานใหม่"
แอบเขิน...เจอแฟนคลับ ^^
พักผ่อนบ้างเนอะ
ช่วงเวลาดีๆ ที่ไม่มีวันลืม
6 เดือนผ่านไป...ไวเหมือนกันแฮะ
คงเพราะ "เรารักกัน"
อุบลราชธานี 23-29 มีนาคม 2556
3/3//2013
“ของขวัญชิ้นแรกก่อนขึ้นปีใหม่”
หายไปนานมากกกกก..
เหมือนฝนหลั่งมาชโลมใจ
ไปสู่สุคตินะพี่ที่รักของน้อง
ต่อไปคงเหลือเพียงเรา 4 คนพี่น้อง
อัพเดทชีวิตรายเดือน
Happy times
วันนี้ที่รอคอย
ออกอาการ "งง"..."งง"






ประชุมอีกครั้ง...ใส่ใจคำพูดใครมากไปหรือเปล่า??

 


บางครั้ง...
เวลาที่สติเริ่มเลือนหาย
โมหะ...โทสะ
ก็มักเข้ามาครอบงำ
ทำให้เราทำบางอย่างไป...
โดยไม่รู้สึกตัว!!!


*********************



5-7 มิถุนายน 2556

จัดประชุมงานที่ 2 ของการมาทำงานที่นี่
คราวนี้หัวข้อเรื่อง
"แนวทางการประเมินปริมาณทรัพยากรแร่ของกรมทรัพยากรธรณี"
ครั้งนี้จัดขึ้นที่โรงแรมรอยัลฮิลล์ กอล์ฟ แอนด์ สปา
จังหวัดนครนายก


ครั้งนี้ก็เหมือนครั้งก่อน
ทำหลายอย่างตั้งแต่การเตรียมเอกสาร
ลงทะเบียน...จดบันทึกการประชุม
รวมถึงเป็นพิธีกร
โดยเฉพาะงานเลี้ยงตอนกลางคืน


คืนวันที่ 6 มิถุนายน 
มีงานเลี้ยงสังสรรค์กัน
ไม่รู้ตัวว่าจะต้องเป็นพิธีกรช่วงกลางคืนด้วย
ใส่กางเกงขาสั้น...เสื้อยืด
กะมากินข้าวเย็นเสร็จจะกลับไปนอนล่ะ


กินข้าวอิ่ม...
ผอ. เดินมากระซิบ "พร้อมหรือยังเอ๋?"
ทำหน้างงๆ มึนๆ พร้อมอะไรหว่า?
ถึงบางอ้อกับประโยคต่อมาที่บอกว่าให้เริ่มพิธีได้
แต่ก็แอบนึกในใจ "ไม่บอกกันก่อนนะคะ...นู๋มาสภาพนี้..เฮ้อ"



งานเลี้ยงก็เป็นไปได้ด้วยดี
แต่พอเริ่มมึนๆ กันได้ที่ก็ชักจะมีเรื่องให้ต้องสะกดใจหลายครั้ง
กับคนแค่ 2 คนที่มาป่วน
ครั้งแรกขึ้นมาร้องเพลงบนเวที
พร้อมกับหันมาถามกวนๆ 
"น้องไม่คิดจะลงจากเวทีบ้างรึไง?"


ประเมินความคิด...คำพูดของสองสาวนี้
ว่าต้องการสื่ออะไร
อยากให้เราไปพักผ่อน?
หรือว่าหมั่นไส้?
ปล่อยทุกอย่างผ่านไป...ทำหน้าที่ของตัวเองต่อ



ชอตที่ทำเอาแทบจะอดไม่อยู่
คือตอนใกล้เลิกงานเต็มที
หมดเวลาของนักดนตรีและคาราโอเกะ
นักดนตรีหันมาส่งสัญญาณว่าเพลงนี้เพลงสุดท้าย
ย้ำว่าขอตรงเวลาหน่อย
เพราะเมื่อคืนก็เลิกกันสายกว่าที่ตกลงกันไว้มาก


สาวเจ้าคนเดิมร้องเพลงอยู่
พอจบเพลงก็หันไปต่อรองกับนักดนตรี
ฝ่ายนักดนตรีก็เห็นว่าเราเป็นเจ้าภาพ
ส่งสายตามาบอกให้จัดการด้วย


เข้าไปชี้แจงเขาดีๆ แท้ๆ
"เพลงนี้สุดท้ายแล้วนะคะน้อง...หมดเวลาแล้วค่ะ"
ผลที่ได้รับกลับมาคือชี้หน้าตะโกนด่า
"พี่อยู่กรมทรัพย์รึเปล่า...ทำไมทำแบบนี้
ไม่ได้ก็ไม่ได้สิ...หนูจะได้จำไว้"



อึ้ง!!!
ตั้งแต่ทำงานมาไม่เคยเจอใครหยาบคายใส่ขนาดนี้
ได้แต่เตือนสติตัวเอง "อย่าถือสา...คงกำลังเมา"
ทำหน้าที่ตัวเองต่อไปจนจบงานเลี้ยง


แต่กลับมานอนแล้ว
คำพูด...ท่าทาง
ยังคงตามมาหลอกหลอน
บางคราวทิฐิที่มีอยู่ในตัวก็บ้าบอ
"ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยมีใครทำแบบนี้กับเรา...แล้วเขาเป็นใคร"



คืนนั้นทั้งคืน
สติเตลิด...เก็บเอาคำพูดนั้นมาทิ่มแทงตัวเองซ้ำไปซ้ำมา
โง่ดีแท้
เช้าวันใหม่...สายแล้วถึงจะได้สติ



เออเนอะ...
เขาว่าเราไปครั้งเดียว
แต่เรากลับเก้บมาทำร้ายตัวเราซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ช่างโง่เขลาซะจริงๆ
ในชีวิตนี้ไม่มีหรอกที่จะทำให้ใครถูกใจไปซะทุกคน
มีรัก...ย่อมมีชัง
มีชอบ...ย่อมมีไม่ชอบ
ทุกอย่าง...มี 2 ด้านเสมอ


กว่าจะปล่อยวาง...
กว่าจะได้สติ
ทำร้ายตัวเองอยู่ทั้งคืน


*************************


หลังจากวันนี้
จะพยายามมีสติให้มากขึ้น
เพราะทุกครั้งที่สติเตลิด...
ปัญหาก็จะเกิดขึ้นทุกครั้ง
และความคิดด้านลบก็มักทำร้ายตัวเองอยู่ร่ำไป




จำเอาไว้เตือนใจตัวเองนะเจ้าเอ๋นะ

"สติมา...ปัญญาเกิด"

"สติเตลิด...ปัญหาจะเกิดไม่หยุดยั้ง"

 


************************


     Share

<< งานแต่ง...น้องสาวที่น่ารัก"มิตรภาพ" และ "ผลประโยชน์" >>

Posted on Tue 25 Jun 2013 13:10

Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh