จากบางปู...สู่อัมพวา
ภารกิจจิตอาสา
มารผจญ?
1 ปีผ่านไปใน ทธ.
อยากให้มีวันดีๆ แบบนี้ทุกๆ วัน
ค่านิยม...และความเชื่อที่น่าหนักใจ
วันดีๆ ที่มีกันและกัน
เตรียมตัวพาพ่อแม่เที่ยว
เรื่องเล่าบนรถเมล์
คนบางคนทำให้โลกเปลี่ยนสี
แล้วเราจะทำอย่างไร??
บทสรุปของความเครียด
ฝันร้าย...ในวันที่ใจมันสับสน
ในวันที่อารมณ์อยู่เหนือเหตุผล...
แม้ไม่ได้อยู่ใกล้...แต่ก็ไม่เหงาเหมือนอย่างเคย
บางเวลาก็เป็นห่วงมากกว่าจะทำตามใจตัวเอง
ความพยายามอยู่ที่ไหน...ความสำเร็จอยู่ที่นั่น
ผู้หญิงคนนี้...ซุปเปอร์ฮีโร่ในใจตลอดกาล
ตะลุยเหมือง
กว่าจะรู้ตัว...ก็ซื้อบื่ออีกตามเคย
กลับจากเดินทางทีไร..ขอแค่ได้เจอเธอ^^
กาลครั้งหนึ่ง ณ เชียงคาน
ประชุม ครม. สัญจร @ อยุธยา
ใจหาย vs. โล่งใจ
พักสักนิดที่บ้านของเรา
ตะลอนๆ แต่ก็ยังคงห่วงใย
ดีใจที่ได้เจอ...และภาพเก่าๆ ในวันวาน
ก็แค่อีกเรื่องที่ต้องเจอ
"มิตรภาพ" และ "ผลประโยชน์"
ประชุมอีกครั้ง...ใส่ใจคำพูดใครมากไปหรือเปล่า??
งานแต่ง...น้องสาวที่น่ารัก
ก็แค่....เศร้า
ประชุม "งานแรกของที่ทำงานใหม่"
แอบเขิน...เจอแฟนคลับ ^^
พักผ่อนบ้างเนอะ
ช่วงเวลาดีๆ ที่ไม่มีวันลืม
6 เดือนผ่านไป...ไวเหมือนกันแฮะ
คงเพราะ "เรารักกัน"
อุบลราชธานี 23-29 มีนาคม 2556






กว่าจะรู้ตัว...ก็ซื้อบื่ออีกตามเคย

 

คนบางคน...

อาศัยความใจดี...

มีน้ำใจของคนอื่น...

เป็นสะพานทอดเข้าหาเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง

เรื่องเดิมๆ แต่ก็ยังคงเจออยู่บ่อยๆ

วัยทำงานเซ็ง!!

 

************************

 

2 สิงหาคม 2556

ใครบางคนทักเข้ามาทาง inbox ของเฟสบุ๊ค

สอบถามเรื่องที่เข้าประชุมที่โพสต์ไว้ในหน้า wall

ก่อนจะแนะนำตัวและสอบถามเกี่ยวกับแร่เหล็ก

 

ให้คำแนะนำคร่าวๆ ว่าควรจะค้นหาข้อมูลจากไหน

และจะติดต่อใครได้

เจ้าของข้อความบอกว่าวันจันทร์จะมาหาที่กรมนะ

จะมาหาข้อมูลแหล่งแร่เหล็กหน่อย

ขอเบอร์และ line ไว้

 

 

ให้ไปเพราะคิดว่าคงจะช่วยอะไรเขาได้บ้าง

ตามประสาข้าราชการคนนึงจะช่วยได้

ไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่านี้

 

 

ตกเย็นมี line เข้ามาจากเจ้าของข้อความนั้น

ก็คุยเรื่องทั่วๆ ไป

ก็ยังคงซื่อบื้อไม่ได้ฉุกใจคิดว่าทำไมมาชวนคุย

คุยนู่น...คุยนี่...

มาเอะใจตอนที่โทรมาหาตอนค่ำ

แล้วถามว่าพักอยู่กับใคร...

กับเพื่อน...หรืออยู่คนเดียว

 

เพิ่งเริ่มรู้สึกว่ามันพิกลอยู่

คงไม่ใช่จะมาหาข้อมูลแร่เหล็กอย่างเดียวละมัง

 

 

 

 

พอเริ่มเข้าใจเจตนาก็ไม่ค่อยอยากจะคุยด้วย

รู้สึกเหนื่อยกับการที่ทำดีกับใครด้วยความบริสุทธิ์ใจ

แล้วสุดท้ายก็เป็นซะแบบนี้

 

 

ประกาศตัวออกจะโจ่งแจ้งว่า

“ชั้นมีแฟนแล้วนะ”

ทำไมมันยังมีแบบนี้มาอีกหว่า

สงสัยต้องเปลี่ยนสถานะเป็นอย่างอื่นละมัง 5555

 

 

 

วันเสาร์ที่ 3 สิงหาคม

ยังคงส่ง line มาหาตอนเช้า

เปิดอ่านแต่ก็ไม่ได้ตอบอะไรไป

ตกบ่ายมีโทรเข้ามาอีก

รับสายคุยไม่กี่คำ...

อยากบอกไปเลยว่าไม่ต้องโทรมาแล้ว

แต่ก็ยังรักษามารยาท

 

 

 

เหนื่อยใจ...

กลัวพ่อหมีไม่สบายใจ

กำลังนอนดูเป็นต่อสบายเลย

ไม่อยากให้มีเรื่องไม่สบายใจ

เพราะเราเองก็ชัดเจนกับความรู้สึกอยู่แล้ว

ยิ่งนานวันก็ยิ่งเข้าใจความรู้สึกของตัวเองมากขึ้น

ไม่เคยว่อกแว่กไปไหน

นอกจากคนตัวโตคนเดียว ^^

 

 

 

 

เย็นนั้นเลยตัดสินใจโพสต์บางอย่างในไลน์

ที่แสดงถึงความนัยที่ใครเห็นก็คงรับรู้

และแล้วก็ได้ผลเกินคาด

เจ้าของข้อความนั้นส่งข้อความมาแซวสั้นๆ

“ฮั่นแน่” แล้วก็หายไปเลย

ที่บอกว่าจะมาขอข้อมูลที่กรมก็หาย

ไม่ส่งไลน์และไม่โทรมาอีก

 

 

 

 

แสดงว่าที่เราเข้าใจมันก็ถูกต้อง

คุณเข้ามาก็เพื่อเหตุผลบางอย่าง

ไม่ใช่เพราะต้องการความช่วยเหลือจริงๆ

 

 

 

โล่งใจเป็นที่สุด...

จะว่าไปเราเองก็ไม่เฉลียวเอง

ถ้าให้เบอร์โทรที่ทำงานไปก็จบ

คนเราถ้าอยากได้ข้อมูลจริงๆ ก็โทรหาที่ทำงานเองล่ะ

ต่อไปก็จะได้จำเป็นบทเรียน

 

****************************

 

 

พ่อหมีคะ....

เค้าขอโทษนะที่ไม่ได้เล่าให้ฟัง

เพราะยังเซ่อ...ซื่อบื้ออยู่ (ตามเคย)

แต่ก็ไม่มีอะไรแล้วนะคะ

เด็ก (โข่ง) จอมดื้อคนนี้ยังเหมือนเดิมทุกอย่างแหล่ะ

เผื่อว่าวันนึงมาอ่านจะได้ไม่โกรธเค้า

ว่าไม่เล่า...ไม่บอกกล่าว

อยากให้รู้ไว้ว่า “รักมากๆ”

“รัก...จนหมดใจ”

 

 

 

ใครเข้ามากี่คนก็ช่างเขาเถอะ

เค้าเลือก “ที่อยู่ของใจ” เค้าแล้ว

ไม่ต้องกังวล...หวั่นไหวอะไรทั้งนั้น

เชื่อใจเด็กดื้อคนนี้นะคะ ^^

 

*******************************

 

     Share

<< กลับจากเดินทางทีไร..ขอแค่ได้เจอเธอ^^ตะลุยเหมือง >>

Posted on Sat 24 Aug 2013 18:29

Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh