เมื่อต้องตัดสินใจ...อีกครั้ง!!
มองดูผู้คนแล้วย้อนมองตัวเอง
ขี้แยอีกแล้วนะเรา
และแล้วก็ได้มาครองสมใจ ^^
เยือนขอนแก่น-กาฬสินธุ์ ดินแดนไดโนเสาร์
หญิงลี : เวอร์ชั่นน้องนางกรมทรัพยากรธรณี
มุมมองที่เปลี่ยนไป...เมื่อใจเราโตขึ้น
สักนิดละกันนะ..
ความทรงจำเริ่มเลือนลาง
วันหยุด...วันสุข
จากบางปู...สู่อัมพวา
ภารกิจจิตอาสา
มารผจญ?
1 ปีผ่านไปใน ทธ.
อยากให้มีวันดีๆ แบบนี้ทุกๆ วัน
ค่านิยม...และความเชื่อที่น่าหนักใจ
วันดีๆ ที่มีกันและกัน
เตรียมตัวพาพ่อแม่เที่ยว
เรื่องเล่าบนรถเมล์
คนบางคนทำให้โลกเปลี่ยนสี
แล้วเราจะทำอย่างไร??
บทสรุปของความเครียด
ฝันร้าย...ในวันที่ใจมันสับสน
ในวันที่อารมณ์อยู่เหนือเหตุผล...
แม้ไม่ได้อยู่ใกล้...แต่ก็ไม่เหงาเหมือนอย่างเคย
บางเวลาก็เป็นห่วงมากกว่าจะทำตามใจตัวเอง
ความพยายามอยู่ที่ไหน...ความสำเร็จอยู่ที่นั่น
ผู้หญิงคนนี้...ซุปเปอร์ฮีโร่ในใจตลอดกาล
ตะลุยเหมือง
กว่าจะรู้ตัว...ก็ซื้อบื่ออีกตามเคย
กลับจากเดินทางทีไร..ขอแค่ได้เจอเธอ^^
กาลครั้งหนึ่ง ณ เชียงคาน
ประชุม ครม. สัญจร @ อยุธยา
ใจหาย vs. โล่งใจ
พักสักนิดที่บ้านของเรา
ตะลอนๆ แต่ก็ยังคงห่วงใย
ดีใจที่ได้เจอ...และภาพเก่าๆ ในวันวาน
ก็แค่อีกเรื่องที่ต้องเจอ
"มิตรภาพ" และ "ผลประโยชน์"






คนบางคนทำให้โลกเปลี่ยนสี

Be careful who you give your heart to,

Because when you give your heart to someone,

You also give the the power to hurt you.

 

โปรดระวังคนที่คุณมอบหัวใจไปให้

เพราะเมื่อคุณให้หัวใจเขาแล้ว

คุณจะให้สิทธิ์ในการทำร้ายคุณไปพร้อมกัน.

 

*************************

 

16 กันยายน 2556

1 สัปดาห์แล้วสำหรับความขัดแย้ง

ความไม่เข้าใจที่เกิดขึ้น...

1 สัปดาห์ที่ผ่านมาเหมือนวันเวลามันหยุดหมุน

ด้วยความที่ทุกอย่างเหมือนจมอยู่กับความมืดหม่น

โลกก็ไม่สดใสเหมือนที่เคย

ดูอ้างว้าง...เหงา...โดดเดี่ยว

 


เช้านี้รวบรวมความกล้าตั้งแต่ตอนตื่นนอน

ตัดสินใจโทรไปหา...

ทำความความรู้สึก...

ซึ่งคิดถึงมากเหลือเกิน

 

 

 

กดปุ่มโทรด่วนไปยังเบอร์ที่คุ้นเคย

1 ครั้ง....2 ครั้ง จนสายตัดไป

ชักเริ่มหมดกำลังใจ

ความกล้าที่รวบรวมมาทั้งคืนเริ่มแผ่ว

ตัดสินใจโทรไปอีกครั้ง

ลุ้นกับผลว่าจะออกมาเป็นอย่างไร

 

 

 

รับสาย!!

แทบจะกระโดดตัวลอยด้วยความดีใจ^^

ปลายสายส่งเสียงมาว่าเมื่อกี้ขี่มอเตอร์ไซด์อยู่

เลยไม่ได้รับ...

วินาทีนั้นดีใจอย่างบอกไม่ถูก

รู้แต่ว่าโลกหม่นๆ อาทิตย์ที่ผ่านมามันสดใสขึ้นมาทันที

ใจมาอีกเป็นกอง

คิดว่าจะโกรธกันจนไม่อยากจะคุยด้วยอีกแล้ว

 

 

ไม่น่าเชื่อว่าคนเพียงคนเดียวจะมีอิทธิพลกับอีกคนหนึ่งได้ขนาดนี้...

คงเหมือนบทความที่อ่านเจอด้านบน

ที่เตือนสติเราว่าการให้ใจกับใครไปแล้ว

ก็เท่ากับเปิดโอกาสให้เขาทำร้ายใจเราได้เช่นกัน
ฟ้าที่เคยสดใสกลับดูหม่น

ในวันที่ไม่เข้าใจกัน...ผิดใจกัน

แต่เพียงแค่ได้พูดคุยโลกทั้งใบก็เริ่มมีสีสันขึ้นมา

 

  

ขอโทษสำหรับความงี่เง่าในวันก่อน

ขอโทษที่มัวเอาแต่น้อยอกน้อยใจ

จนลืมที่จะคิดถึงความรู้สึกของอีกคน

ขอโทษจริงๆ

และก็ขอบคุณที่ยังให้อภัยกัน

 

 

ได้แต่หวังว่าหากเรารักกันมากพอ

เมื่อถึงวันนึงที่มีใครคนหนึ่งทำตัวงี่เง่า

ทำตัวไร้สาระ...

จนเกิดความไม่เข้าใจ

หรือโกรธเคืองกันขึ้นมา

ใครอีกคนจะให้อภัยในความผิดพลาดของกันและกัน

พูดคุยกันอย่างเปิดใจ

เพื่อความเข้าใจในความรู้สึกของกันและกันมากขึ้น

และจะรักกันแบบนี้ตลอดไป.

 

 รักเธอนะ..สุดที่รัก

เพราะเธอคือ "ที่สุดของหัวใจ"


********************************

     Share

<< แล้วเราจะทำอย่างไร??เรื่องเล่าบนรถเมล์ >>

Posted on Fri 20 Sep 2013 14:06

Comment
Essays like this are so important to brinedaong people's horizons.
Tanda   
Thu 21 Nov 2013 6:28 [3]
 

You make thnigs so clear. Thanks for taking the time!
Monsse   
Wed 20 Nov 2013 23:04 [2]
 

Fiinndg this post solves a problem for me. Thanks!
Grasu   
Wed 20 Nov 2013 12:07 [1]
 


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh