มิตรภาพไม่เคยเปลี่ยนแปลง
โดนหมัดฮุ๊ก...จุกแต่แอบดีใจ
ในวันที่ฉันป่วย
เมื่อต้องตัดสินใจ...อีกครั้ง!!
มองดูผู้คนแล้วย้อนมองตัวเอง
ขี้แยอีกแล้วนะเรา
และแล้วก็ได้มาครองสมใจ ^^
เยือนขอนแก่น-กาฬสินธุ์ ดินแดนไดโนเสาร์
หญิงลี : เวอร์ชั่นน้องนางกรมทรัพยากรธรณี
มุมมองที่เปลี่ยนไป...เมื่อใจเราโตขึ้น
สักนิดละกันนะ..
ความทรงจำเริ่มเลือนลาง
วันหยุด...วันสุข
จากบางปู...สู่อัมพวา
ภารกิจจิตอาสา
มารผจญ?
1 ปีผ่านไปใน ทธ.
อยากให้มีวันดีๆ แบบนี้ทุกๆ วัน
ค่านิยม...และความเชื่อที่น่าหนักใจ
วันดีๆ ที่มีกันและกัน
เตรียมตัวพาพ่อแม่เที่ยว
เรื่องเล่าบนรถเมล์
คนบางคนทำให้โลกเปลี่ยนสี
แล้วเราจะทำอย่างไร??
บทสรุปของความเครียด
ฝันร้าย...ในวันที่ใจมันสับสน
ในวันที่อารมณ์อยู่เหนือเหตุผล...
แม้ไม่ได้อยู่ใกล้...แต่ก็ไม่เหงาเหมือนอย่างเคย
บางเวลาก็เป็นห่วงมากกว่าจะทำตามใจตัวเอง
ความพยายามอยู่ที่ไหน...ความสำเร็จอยู่ที่นั่น






สักนิดละกันนะ..

"ศึกษาเรื่อง ให้รู้จริง ไม่วิ่งหนี
โดยยึดหลัก ความดี มียึดถือ
ถ้าเลือกข้าง อย่างรู้เรื่อง ใช่เครื่องมือ
แต่มันคือ จิตอาสา นำพาไทย

 

การเฉยเมย ละเลย ไม่ใช่หรือ
คือเครื่องมือ เก่าเก่า ไม่เอาไหน
ไม่อาจใช้ ทำการ ทำงานใด
ให้เขาใช้ผูกเป็นยวง เพื่อถ่วงกัน


 

 

อย่าไปมัวกลัวใคร ได้ประโยชน์
เป็นแนวร่วม ช่วยนักโทษ โครตหวาดหวั่น
เหมือนกับเป็น ตราประทับ รับประกัน
บอกว่าการ คอร์รัปชั่น ฉันโอเค!"

 

Credti : P.Khondee (พี่คนดี กวีสมัครเล่น)

 


****************************


 

5 พฤศจิกายน 2556

ช่วงนี้ติดตามข่าวของพ.ร.บ. นิรโทษกรรมทุกวัน
จนสส. ผ่านร่างแบบสุดซอยเข้าสู่วาระ 3
ขั้นที่วุฒิสภาพิจารณา

บอกตรงๆว่าตอนแรกเห็นด้วยกับร่างฉบับแรกที่เสนอเข้าสภาไป...
ที่จะนิรโทษกรรมเฉพาะประชาชนผู้ได้รับผลกระทบทางการเมือง
แต่พอมีการเปลี่ยนไปแบบสุดโต่ง
แถมผ่านร่างไปในขณะที่ทุกคนกำลังหลับ
เรียกว่าดันกันสุดๆ
รีบร้อนทำกันจนไม่สนใจปัญหาปากท้องของประชาชนที่นับวันยิ่งมีมากขึ้น
ยิ่งเห็นยิ่งหดหู่
เลือดในตัวชักเริ่มเดือดปุดๆ
รู้ว่าคงต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว


 

 

ติดตามข่าวการนัดรวมตัวกันของชาวจุฬาฯเพื่อออกมาคัดค้าน พรบ. ฉบับนี้
หลังเลิกงานเลยตัดสินใจไปร่วมกิจกรรม
ที่ทางจุฬาฯได้จัดขึ้น
เกือบ 5 โมงเย็นเลิกงานแล้วไปขึ้นรถไฟฟ้าที่อนุสาวรีย์ชัยฯ
เลือกลงที่สถานีราชเทวีและเดินไปอีกหน่อย
ไปสมทบกับพี่ๆน้องๆ ชาวจุฬาฯ ที่หอศิลปวัฒนธรรมแห่งประเทศไทย


 

สักนิดละกันนะ

 


เพียงแค่ลงรถไฟฟ้ามา
ได้ยินเสียงกลองกระหึ่ม
เสียงนกหวีดดังมาแต่ไกล
ปลุกใจให้ยิ่งฮึกเหิม


สักนิดละกันนะ


เดินเข้าไปร่วมกับเพื่อนพ้องน้องพี่ชาวจุฬาฯโดยไม่ลังเลแม้แต่วินาที
ศิษย์เก่าศิษย์ปัจจุบัน มากันเยอะมาก
ทุกคนมาด้วยใจ...
ด้วยความรู้สึกที่ว่ามันไม่ถูกต้อง
ยอมรับไม่ได้กับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น
และมาเพื่อประกาศเจตนารมณ์อันชัดเจนว่า
“ไม่สนับสนุนและขอคัดค้านพ.ร.บ.นิรโทษกรรม”


 

สักนิดละกันนะ

 


6 โมงเย็น
หลังจากร่วมร้องเพลงชาติกันเสร็จ
อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
นำกลุ่มพี่น้องอ่านแถลงการณ์ของมหาวิทยาลัย
ก่อนจะร้องเพลง“มหาจุฬาลงกรณ์” ร่วมกัน

นาทีนั้นขนลุกในพลังของมวลชน
สัมผัสได้ถึงพลังและความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันของทุกคน
จากนั้นต่อด้วยเพลงสรรเสริญพระบารมี

แล้วแยกย้ายกันเดินทางกลับ


สักนิดละกันนะ

 

สักนิดละกันนะ


****************************

 

 

1 เสียงอาจจะยังไม่ดังพอ

แต่เชื่อว่าถ้าทุกคนช่วยกัน

สามารถเปลี่ยนแปลงบ้านเมืองให้กลับมาอยู่ในสภาพปกติได้

อย่าละเลยเสียงเตือนจากรอบข้าง

แม้แต่เพียง 1 เสียงส่วนน้อย

แต่หากรับฟังด้วยใจที่เปิดกว้าง

ก็จะเห็นว่าสิ่งที่ทำอยู่

“ควร” หรือ “ไม่ควร”

“ถูก” หรือ “ผิด”

หรือควรเดินไปในทิศทางใด

ดีใจ...ที่ไม่ได้เป็น “ไทยเฉย” ในวันนี้

เพื่อรอดูประเทศพังลงไปโดยไม่ทำอะไรเลย!

 

********************

     Share

<< ความทรงจำเริ่มเลือนลางมุมมองที่เปลี่ยนไป...เมื่อใจเราโตขึ้น >>

Posted on Wed 20 Nov 2013 13:40

Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh